អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការស៊ុតខ្លាំង
វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមិនចាប់ផ្តើមពីការទាត់ដោយកម្លាំងសាច់ដុំទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការរត់ចូលមុំត្រឹមត្រូវ ការដាក់ជើងទ្រនាប់ និងការប៉ះបាល់នៅចំណុចកណ្ដាលដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង។ សម្រាប់អ្នកលេងនៅកម្ពុជា ការ...
អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការស៊ុតខ្លាំង
វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមិនចាប់ផ្តើមពីការទាត់ដោយកម្លាំងសាច់ដុំទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការរត់ចូលមុំត្រឹមត្រូវ ការដាក់ជើងទ្រនាប់ និងការប៉ះបាល់នៅចំណុចកណ្ដាលដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង។ សម្រាប់អ្នកលេងនៅកម្ពុជា ការហ្វឹកហាត់ ៣០ថ្ងៃ ដោយធ្វើ ៣ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ អាចជួយកែលម្អល្បឿនបាល់ ភាពត្រង់ និងការគ្រប់គ្រងកម្លាំងបាន ប្រសិនបើមានការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ ទិន្នន័យបច្ចេកទេសរបស់ FIFA បែងចែកការស៊ុតជាចម្បងជា ការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុង ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង និងការស៊ុតបង្វិលដោយផ្នែកខាងក្រៅ។ ការស៊ុតខ្លាំងដែលមានប្រយោជន៍ត្រូវការទាំងល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនត្រឹមតែបាល់ហោះលឿននោះទេ។ អនុវត្តលំដាប់នេះ៖ កម្តៅសាច់ដុំ ១០នាទី បច្ចេកទេស ២០នាទី កម្លាំងជើង ១០នាទី និងបញ្ចប់ដោយការលាតសន្ធឹង។
បើអ្នកទើបចាប់ផ្តើម៖ រៀនមូលដ្ឋានមុនបង្កើនកម្លាំង
អ្នកចាប់ផ្តើមគួរផ្តោតលើការដាក់ជើងទ្រនាប់ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការរក្សាលំនឹង មុននឹងព្យាយាមស៊ុតឲ្យលឿនបំផុត។ បច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវអាចបញ្ជូនកម្លាំងពីត្រគាកទៅជង្គង់ កជើង និងបាល់បានល្អជាងការប្រើសាច់ដុំភ្លៅតែប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចសំខាន់គឺ កុំឲ្យជើងទ្រនាប់នៅឆ្ងាយពីបាល់ជាង ១០–១៥សង់ទីម៉ែត្រ ព្រោះវាធ្វើឲ្យរាងកាយបាត់លំនឹង និងបាល់ហោះមិនត្រង់។
សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ដំបូង ប្រើបាល់ទំហំ ៥ ដែលមានសម្ពាធតាមស្តង់ដារ FIFA ប្រហែល ០.៦–១.១បរិយាកាស ហើយចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨–១២ម៉ែត្រ។ កុំប្រើកម្លាំងពេញ ១០០ភាគរយរាល់លើក ព្រោះគោលដៅដំបូងគឺឲ្យបាល់ទៅកាន់តំបន់កំណត់ ៧ដងក្នុងចំណោម ១០លើក។ FIFA ផ្តល់សារៈសំខាន់លើការគ្រប់គ្រងបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវ មុនពេលបង្កើនល្បឿន។ និយាយឲ្យចំ៖ បាល់លឿនដែលចេញក្រៅទីលាន គឺជាការខាតបង់ មិនមែនជាជំនាញទេ។
- ដាក់ជើងទ្រនាប់បែរទៅគោលដៅ។
- បត់ជង្គង់បន្តិច និងបង្វិលត្រគាកទៅក្រោយ។
- ប៉ះបាល់ត្រង់កណ្ដាល ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះទាប។
- បន្តចលនាជើងទៅមុខ បន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។
- រក្សាភ្នែកលើបាល់រហូតដល់ចប់ចលនា។
ដើម្បីបន្តរៀនពីការគ្រប់គ្រងបាល់ សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។
មុំរត់ចូលមានឥទ្ធិពលជាងការរត់លឿន
ការរត់ចូលត្រង់អាចផ្តល់លំនឹងល្អសម្រាប់ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង ខណៈមុំប្រហែល ៣០–៤៥ដឺក្រេអាចជួយបង្កើតការបង្វិល និងបើកជ្រុងស៊ុត។ អ្នកលេងជាច្រើនរត់ចូលលឿនពេក ហើយបាត់ជំហានចុងក្រោយ ដូច្នេះកម្លាំងដែលគួរបញ្ជូនទៅបាល់ត្រូវបានបាត់នៅពេលរាងកាយហៀបដួល។ ការរត់ ៣–៥ជំហានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការស៊ុតចម្ងាយខ្លី និង ៥–៧ជំហានសម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ។
ហ្វឹកហាត់ដោយដាក់កោណចំនួន ៣នៅចម្ងាយ ១ម៉ែត្រពីគ្នា ហើយសាកល្បងមុំរត់ចូលពី ០ដឺក្រេ ៣០ដឺក្រេ និង ៤៥ដឺក្រេ។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចូលតំបន់គោលដៅ និងចំនួនបាល់ដែលហោះខ្ពស់ជាងរបារទី។ វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការស្តាប់មិត្តភក្តិនិយាយថា “ទាត់ឲ្យខ្លាំងជាងនេះ” ព្រោះអ្នកមានទិន្នន័យពិតសម្រាប់កែសម្រួល។
បើអ្នកចង់បង្កើនកម្លាំង៖ ប្រើត្រគាក មិនមែនតែជើង
ការស៊ុតខ្លាំងបំផុតកើតពីខ្សែសង្វាក់ចលនារបស់រាងកាយទាំងមូល ដែលរួមមានជើងទ្រនាប់ ត្រគាក សាច់ដុំកណ្ដាល និងការបន្តចលនាកជើង។ ការប្រើត្រគាក និងការបង្វិលខ្លួនអាចបង្កើនថាមពលបានច្រើនជាងការបោះជើងទៅមុខដោយឯកឯង។ សម្រាប់ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង ជើងគួរតែតឹង កជើងចាក់ចុះ ហើយផ្នែកខាងលើនៃស្បែកជើងប៉ះកណ្ដាលបាល់ ឬខាងក្រោមបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់មានកម្ពស់។
ពេលប៉ះបាល់ ស្មាគួរបែរទៅគោលដៅ ហើយជើងដែលទាត់ត្រូវបន្តឆ្លងកាត់បាល់។ ការឈប់ជើងភ្លាមៗក្រោយប៉ះបាល់ធ្វើឲ្យបាត់កម្លាំង និងធ្វើឲ្យជង្គង់ទទួលសម្ពាធខ្លាំង។ ការសិក្សាផ្នែកជីវមេកានិចក្នុងកីឡាបាល់ទាត់ជាច្រើនបានពិភាក្សាថា ល្បឿនបាល់ពឹងផ្អែកលើល្បឿនជើងនៅពេលប៉ះបាល់ និងគុណភាពនៃចំណុចប៉ះ មិនមែនលើទំហំរាងកាយតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ដូច្នេះកីឡាករតូចក៏អាចស៊ុតខ្លាំងបាន ប្រសិនបើលំដាប់ចលនាមានប្រសិទ្ធភាព។
លំហាត់កម្លាំងដែលផ្តល់ផលច្រើនជាងការទាត់បាល់រាប់រយដង
ការទាត់បាល់ ១០០លើកដោយទម្រង់ខុស មិនអាចជំនួសការហ្វឹកហាត់កម្លាំង និងការគ្រប់គ្រងចលនាបានទេ។ ផែនការមានប្រសិទ្ធភាពគួរបញ្ចូលលំហាត់មូលដ្ឋាន ៣ប្រភេទ៖
- អង្គុយចុះ និងឈរ ៣សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ១០–១២ដង។
- បោះជំហានទៅមុខ ៣សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ៨–១០ដងក្នុងមួយជើង។
- លោតឡើងពីទីតាំងអង្គុយ ៣សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ៦–៨ដង។
- លើកកែងជើង ៣សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ១៥ដង។
- បង្វិលខ្លួន និងទប់សាច់ដុំកណ្ដាល ៣០–៤៥វិនាទីក្នុងមួយសំណុំ។
កុំធ្វើលំហាត់លោតខ្លាំងមុនការប្រកួត ប្រសិនបើអ្នកមិនធ្លាប់ហ្វឹកហាត់ទម្រង់នេះ ព្រោះការស៊ុតត្រូវការជង្គង់ និងកជើងមានស្ថេរភាព។ សម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ៤៨ម៉ោងរវាងថ្ងៃហ្វឹកហាត់កម្លាំងខ្លាំង ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើសាច់ដុំលើសកម្រិត។ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក ណែនាំឲ្យបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្តងៗ ជាជាងបន្ថែមបរិមាណភ្លាមៗ។ ចំណុចដែលគេមិនសូវប្រាប់គឺ ការសម្រាកមិនមែនជាពេលខ្ជិលទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃការកែលម្អ។
ស្បែកជើង និងផ្ទៃទីលានអាចបំផ្លាញកម្លាំងស៊ុត
ប្រភេទស្បែកជើងត្រូវសមនឹងទីលាន មិនមែនតម្លៃខ្ពស់ជាអ្នកសម្រេចទេ។ សម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត ប្រភេទបាតស្បែកជើងមានកូនក្រចកតូចៗអាចផ្តល់ការកាន់លំនឹងល្អ ខណៈទីលានស្មៅធម្មជាតិទន់ ឬសើម ត្រូវការកូនក្រចកដែលមានការចាប់ល្អជាងនេះ។ ការពាក់ស្បែកជើងកូនក្រចកវែងលើដីរឹង ឬបេតុងអាចបង្កើនសម្ពាធលើបាតជើង ជង្គង់ និងកជើង។
មុនជ្រើសរើស សូមពិនិត្យទំហំជើងពេលពាក់ស្រោមជើងកីឡា និងទុកចន្លោះខាងមុខប្រហែល ៥–១០មិល្លីម៉ែត្រ។ ស្បែកជើងតឹងពេកធ្វើឲ្យម្រាមជើងបាត់កម្លាំងបញ្ជូន ខណៈស្បែកជើងធំពេកធ្វើឲ្យជើងរអិលនៅពេលប៉ះបាល់។ កុំយល់ថាស្បែកជើងថ្លៃនឹងធ្វើឲ្យបាល់លឿនដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ការវាស់វែងពី សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ផ្តោតលើទម្រង់ចលនា បច្ចេកទេស និងការហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធ មិនមែនម៉ាកស្បែកជើងតែមួយមុខទេ។
ចំណុចពិសេសមួយទៀត៖ បាល់ដែលមានសម្ពាធខុសអាចធ្វើឲ្យអ្នកវាយតម្លៃកម្លាំងខុស។ បាល់ទន់ពេកបន្ថយការឆ្លើយតប និងធ្វើឲ្យត្រូវទាត់ខ្លាំងជាងធម្មតា ខណៈបាល់រឹងពេកធ្វើឲ្យការគ្រប់គ្រង និងការប៉ះដំបូងពិបាក។ ដូច្នេះពិនិត្យសម្ពាធបាល់រាល់មុនហ្វឹកហាត់ ហើយប្រើបាល់ដដែលសម្រាប់ការប្រៀបធៀបទិន្នផល។
បើអ្នកស៊ុតក្រោមសម្ពាធ៖ ជ្រើសរើសល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវ
នៅពេលមានខ្សែការពារ ឬអ្នកចាំទី ការស៊ុតខ្លាំងមិនមានន័យថាត្រូវបញ្ចេញកម្លាំងពេញទាំងអស់ទេ។ កីឡាករគួរវាយតម្លៃចម្ងាយ ទីតាំងអ្នកចាំទី និងមុំទំនេរមុនប៉ះបាល់។ ការស៊ុតកម្លាំង ៧០–៨៥ភាគរយទៅជ្រុងទំនេរ អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការស៊ុត ១០០ភាគរយទៅកណ្ដាលទី។ នេះជាចំណុចប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលមនុស្សជាច្រើននិយាយថា “ស៊ុតកាន់តែខ្លាំង កាន់តែល្អ” — តែបើអ្នកចាំទីឈរចំទិស បាល់លឿនក៏មិនមានតម្លៃ។
ហ្វឹកហាត់ដោយកំណត់គោលដៅ ៤តំបន់ក្នុងទី៖ ជ្រុងក្រោមឆ្វេង ជ្រុងក្រោមស្តាំ ជ្រុងលើឆ្វេង និងជ្រុងលើស្តាំ។ ស៊ុត ២០លើក ហើយកត់ត្រា ៣ចំណុច៖
- ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ។
- ចំនួនបាល់ចេញក្រៅទី។
- ចំនួនបាល់ដែលមានល្បឿនល្អ ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីអាចទប់បាន។
ការកត់ត្រានេះបង្ហាញថាបញ្ហារបស់អ្នកស្ថិតនៅកម្លាំង មុំ ឬចំណុចប៉ះ។ យុទ្ធសាស្ត្រស៊ុតបាល់ពិន័យ និងបាល់ជ្រុង អាចជួយអ្នកយល់ពីការជ្រើសរើសទិសដៅក្នុងស្ថានភាពប្រកួតពិត។
ការស៊ុតបែបផ្សេងៗ និងពេលដែលគួរប្រើ
ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើងសមស្របសម្រាប់ការបញ្ចេញថាមពល និងចម្ងាយ ខណៈការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ។ ការស៊ុតបង្វិលដោយផ្នែកខាងក្នុង ឬខាងក្រៅអាចជៀសផុតពីជញ្ជាំងការពារ ប៉ុន្តែត្រូវការការគ្រប់គ្រងកជើង និងចំណុចប៉ះកាន់តែច្បាស់។ អ្នកមិនចាំបាច់ចេះគ្រប់បែបក្នុងមួយថ្ងៃទេ ព្រោះការបង្ខំរៀនច្រើនពេកធ្វើឲ្យទម្រង់ចលនាច្របូកច្របល់។
- ចម្ងាយ ៨–១៥ម៉ែត្រ៖ ប្រើផ្នែកខាងក្នុង ដើម្បីរកភាពត្រឹមត្រូវ។
- ចម្ងាយ ១៥–២៥ម៉ែត្រ៖ ប្រើខ្សែស្បែកជើង ដើម្បីរកល្បឿន។
- មានជញ្ជាំងការពារ៖ បន្ថែមការបង្វិល និងកម្ពស់បាល់។
- អ្នកចាំទីចេញមុខ៖ ប្រើការស៊ុតបាល់ឆ្លងកាត់ក្បាល ឬស៊ុតទៅជ្រុងទំនេរ។
- កំពុងរត់លឿន៖ បន្ថយកម្លាំងបន្តិច ដើម្បីរក្សាលំនឹង។
បច្ចេកទេសមិនមែនជាម៉ឺនុយដែលត្រូវប្រើគ្រប់មុខក្នុងមួយលើកទេ។ ជ្រើសរើសឧបករណ៍ត្រឹមត្រូវសម្រាប់ស្ថានភាព ហើយអ្នកនឹងឈ្នះតម្លៃពីរាល់ការប៉ះបាល់។
តើកំហុសអ្វីខ្លះដែលគួរជៀសវាង?
កំហុសដែលធ្វើឲ្យការស៊ុតខ្សោយបំផុតគឺការប្រើកម្លាំងមុនពេលរៀនទម្រង់ចលនា។ អ្នកលេងជាច្រើនបែរខ្លួនទៅក្រោយខ្លាំងពេក ដាក់ជើងទ្រនាប់ឆ្ងាយ ឬមិនបន្តជើងក្រោយប៉ះបាល់។ លទ្ធផលគឺបាល់ហោះខ្ពស់ កជើងរងរបួស និងគោលដៅមិនច្បាស់។ តាមគោលការណ៍របស់ FIFA ការអភិវឌ្ឍជំនាញគួរតែចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រង និងបន្តទៅល្បឿននៅពេលទម្រង់ចលនាមានស្ថេរភាព។
កំហុសទីពីរគឺហ្វឹកហាត់តែជើងខ្លាំង។ ប្រសិនបើអ្នកស៊ុតបានតែជើងស្តាំ ខ្សែការពារអាចបង្ខំអ្នកទៅជើងឆ្វេង ហើយបិទជម្រើសភ្លាមៗ។ ចំណាយយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ភាគរយនៃការហ្វឹកហាត់សម្រាប់ជើងមិនសូវខ្លាំង ដោយចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៦–៨ម៉ែត្រ។ កុំរំពឹងថាជើងទាំងពីរនឹងមានល្បឿនដូចគ្នាក្នុងរយៈពេលខ្លី ប៉ុន្តែភាពស្មើគ្នានៃការសម្រេចចិត្តមានតម្លៃខ្ពស់ក្នុងការប្រកួត។
កំហុសទីបីគឺមិនវាស់លទ្ធផល។ កត់ត្រាកម្លាំងប្រហែល មុំបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវរាល់សប្ដាហ៍។ បើបាល់ចូលគោលដៅពី ៦ក្នុងចំណោម ២០លើក ទៅ ១២ក្នុងចំណោម ២០លើក នោះជាការរីកចម្រើនដែលអាចបញ្ជាក់បាន មិនមែនអារម្មណ៍ថា “ប្រហែលជាល្អឡើង” ទេ។
សញ្ញាដែលគួរបញ្ឈប់ការហ្វឹកហាត់
ការឈឺចាប់ត្រង់កជើង ជង្គង់ ខ្នងក្រោម ឬក្រលៀន មិនគួរត្រូវបានបកស្រាយថាជាសញ្ញានៃការហ្វឹកហាត់មានប្រសិទ្ធភាពទេ។ ការឈឺសាច់ដុំទូទៅក្រោយហ្វឹកហាត់អាចកើតឡើងបាន ប៉ុន្តែការឈឺចាប់ចាក់ ឈឺកាន់តែខ្លាំង ឬហើម គួរឲ្យអ្នកបញ្ឈប់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ។ កុំប្រើថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ដើម្បីបន្តស៊ុត ព្រោះវាអាចលាក់សញ្ញារបួស និងបង្កើនការខូចខាត។
ការកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០នាទី រួមទាំងរត់ស្រាល បង្វិលកជើង និងចលនាបើកត្រគាក អាចរៀបចំរាងកាយបានល្អជាងការលាតសន្ធឹងស្ថិតនៅមួយទីតាំងយូរមុនពេលប្រកួត។ ក្រោយហ្វឹកហាត់ សម្រាក ដេកគ្រប់ និងផឹកទឹកតាមតម្រូវការ។ ចំណុចនេះមើលទៅមិនសូវគួរឲ្យរំភើបទេ ប៉ុន្តែវាជាផ្នែកដែលបំបែកកីឡាករដែលរីកចម្រើនពីអ្នកដែលតែងតែចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។
តើត្រូវពិនិត្យអ្វីនៅថ្ងៃទី៣០?
នៅថ្ងៃទី៣០ អ្នកគួរប្រៀបធៀបលទ្ធផលជាមួយសប្ដាហ៍ទី១ ដោយប្រើចម្ងាយ បាល់ និងគោលដៅដូចគ្នា។ កំណត់ត្រាដែលមានប្រយោជន៍រួមមាន ភាគរយបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ ល្បឿនបាល់ប្រសិនបើមានឧបករណ៍វាស់ និងចំនួនការស៊ុតដែលបណ្តាលឲ្យឈឺចាប់។ កុំវាយតម្លៃតែពីបាល់មួយលើកដែលស៊ុតបានល្អ ព្រោះលទ្ធផលតែមួយមិនអាចតំណាងឲ្យសមត្ថភាពពិតបានទេ។
ផែនការ ៣០ថ្ងៃអាចរៀបចំដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទី១–៧៖ រៀនជើងទ្រនាប់ ចំណុចប៉ះ និងការរក្សាលំនឹង។
- ថ្ងៃទី៨–១៤៖ បន្ថែមការរត់ចូល និងស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង។
- ថ្ងៃទី១៥–២១៖ បញ្ចូលលំហាត់កម្លាំងជើង និងការស៊ុតដោយជើងមិនសូវខ្លាំង។
- ថ្ងៃទី២២–២៧៖ ហ្វឹកហាត់ក្រោមសម្ពាធ ដោយមានខ្សែការពារ ឬពេលវេលាកំណត់។
- ថ្ងៃទី២៨–៣០៖ វាស់លទ្ធផល និងកែចំណុចខ្សោយមួយទៅពីរ។
គោលដៅសមហេតុផលមិនមែនជាការសន្យាថាបាល់នឹងលឿនទ្វេដងក្នុង ៣០ថ្ងៃទេ។ គោលដៅល្អជាងគេគឺ បង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ១០–២០ភាគរយ កាត់បន្ថយបាល់ហោះក្រៅទី និងអាចស៊ុតដោយទម្រង់ដដែលនៅពេលមានសម្ពាធ។ កម្មវិធីហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់រយៈពេល ៣០ថ្ងៃ នឹងជួយរៀបចំកាលវិភាគឲ្យមានវិន័យជាងការហ្វឹកហាត់តាមអារម្មណ៍។
ពាក្យដែលត្រូវចងចាំគឺ៖ “ការហ្វឹកហាត់មិនធ្វើឲ្យល្អឥតខ្ចោះទេ ប្រសិនបើទម្រង់ដែលហ្វឹកហាត់ខុស”។ គោលការណ៍នេះស្របនឹងការណែនាំបច្ចេកទេសរបស់ FIFA ដែលផ្តោតលើគុណភាពនៃចលនា និងការសម្រេចចិត្តក្នុងបរិបទប្រកួត។ បន្ទាប់ពី ៣០ថ្ងៃ ប្រសិនបើកម្លាំងកើនឡើង ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះ នោះកុំបន្តបង្កើនកម្លាំង។ ត្រឡប់ទៅកែចំណុចប៉ះ និងជើងទ្រនាប់វិញ—នោះជាការវិនិយោគដែលផ្តល់តម្លៃខ្ពស់ជាងការទាត់បាល់ដោយចៃដន្យ។
វិភាគកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមសម្រាប់ការប្រកួតបាល់ទាត់
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងគឺការប្រើជើងទ្រនាប់ ត្រគាក កជើង និងការបន្តចលនាឲ្យសម្របគ្នា ដើម្បីបញ្ជូនថាមពលទៅបាល់។ វាមិនមែនជាការប្រើកម្លាំងភ្លៅតែប៉ុណ្ណោះទេ។ អ្នកគួរប៉ះបាល់ដោយខ្សែស្បែកជើង រក្សាកជើងឲ្យតឹង និងបន្តជើងទៅមុខក្រោយប៉ះបាល់។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨–១២ម៉ែត្រ ហើយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវមុនបង្កើនកម្លាំង។
សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ដូចម្តេចដើម្បីស៊ុតឲ្យខ្លាំង?
ចម្លើយ៖ ហ្វឹកហាត់ ៣ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយកម្តៅសាច់ដុំ ១០នាទី បច្ចេកទេស ២០នាទី និងកម្លាំងជើង ១០នាទី។ អនុវត្តការស៊ុត ២០លើកទៅគោលដៅចំនួន ៤ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់កំណត់។ បន្ថែមអង្គុយចុះ លោត និងលើកកែងជើងក្នុងបរិមាណមធ្យម។ សម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ៤៨ម៉ោងរវាងថ្ងៃហ្វឹកហាត់ខ្លាំង ដើម្បីអនុញ្ញាតឲ្យសាច់ដុំស្តារឡើងវិញ។
សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើងខុសពីការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើងផ្តល់ល្បឿន និងចម្ងាយខ្ពស់ជាង ខណៈការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវល្អជាង។ ខ្សែស្បែកជើងសមស្របសម្រាប់ការស៊ុតពី ១៥–២៥ម៉ែត្រ ឬការបញ្ចប់ដែលត្រូវការថាមពល។ ផ្នែកខាងក្នុងសមស្របសម្រាប់ការស៊ុតចម្ងាយ ៨–១៥ម៉ែត្រ និងការបញ្ជូនបាល់ទៅជ្រុង។ អ្នកលេងល្អជ្រើសរើសបច្ចេកទេសតាមស្ថានភាព មិនមែនប្រើបែបតែមួយគ្រប់ពេលទេ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំស៊ុតបាល់ហោះខ្ពស់ជាញឹកញាប់?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុចម្បងគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ជើងទ្រនាប់ដាក់ខុសទីតាំង ឬចំណុចប៉ះនៅខាងក្រោមបាល់ពេក។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ប្រហែល ១០–១៥សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បង្វិលខ្លួនទៅមុខបន្តិច និងប៉ះកណ្ដាលបាល់ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះទាប។ ហ្វឹកហាត់ពីចម្ងាយខ្លីជាមុន ហើយកុំបង្កើនកម្លាំងរហូតដល់អាចបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់គោលដៅបានយ៉ាងហោចណាស់ ៧ក្នុង ១០លើក។
សំណួរ៖ តើអាចស៊ុតឲ្យខ្លាំងដោយមិនមានស្បែកជើងថ្លៃបានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចបាន ព្រោះបច្ចេកទេស និងភាពសមនឹងជើងមានឥទ្ធិពលជាងតម្លៃម៉ាក។ ស្បែកជើងគួរតែសមនឹងប្រភេទទីលាន មានទំហំត្រឹមត្រូវ និងមិនធ្វើឲ្យជើងរអិល។ សម្រាប់ទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិត ប្រើបាតដែលមានកូនក្រចកខ្លី និងច្រើន ខណៈទីលានស្មៅធម្មជាតិទន់ត្រូវការការចាប់ល្អជាងនេះ។ កុំចំណាយលុយលើម៉ូដែលថ្លៃ ប្រសិនបើទំហំ ឬប្រភេទបាតមិនសមនឹងទីលានដែលអ្នកលេង។
សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វី ប្រសិនបើឈឺជង្គង់ ឬកជើងពេលហ្វឹកហាត់?
ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់លំហាត់ដែលបង្កការឈឺភ្លាមៗ ហើយកុំបន្តដោយប្រើកម្លាំងបន្ថែម។ ពិនិត្យមើលការកម្តៅសាច់ដុំ ស្បែកជើង ផ្ទៃទីលាន និងទម្រង់ដាក់ជើងទ្រនាប់ ព្រោះកត្តាទាំងនេះអាចបង្កសម្ពាធលើសកម្រិត។ ប្រសិនបើមានហើម ឈឺចាក់ ឬឈឺមិនធូរបន្ទាប់ពីសម្រាក គួរស្វែងរកការពិនិត្យពីអ្នកជំនាញសុខភាព។ ការហ្វឹកហាត់បន្តទាំងមានរបួសមិនធ្វើឲ្យអ្នករឹងមាំទេ វាអាចធ្វើឲ្យខកខានការលេងជាច្រើនសប្ដាហ៍។
សំណួរ៖ តើត្រូវការចំណាយប៉ុន្មានសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ស៊ុតបាល់ទាត់?
ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋានអាចធ្វើបានដោយមានបាល់ ទីធ្លាសុវត្ថិភាព និងកោណតូចៗប្រហែល ៤–៦គ្រាប់ ដោយមិនចាំបាច់ជួលឧបករណ៍ថ្លៃ។ ឧបករណ៍សំខាន់ជាងគេគឺបាល់ទំហំ ៥ដែលមានសម្ពាធសមស្រប និងស្បែកជើងដែលសមនឹងទីលាន។ ប្រសិនបើមានទូរសព្ទ អ្នកអាចថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យជើងទ្រនាប់ មុំខ្លួន និងការបន្តចលនា។ ចំណាយលុយលើការណែនាំពីគ្រូបង្វឹកគួរធ្វើនៅពេលអ្នកបានសាកល្បងមូលដ្ឋាន និងដឹងច្បាស់ថាចំណុចណាត្រូវការកែ។
ការស៊ុតខ្លាំងមិនមែនជាការប្រកួតថាអ្នកណាប្រើកម្លាំងបានច្រើនជាងគេទេ។ វាជាការប្រកួតរវាងបច្ចេកទេស ភាពត្រឹមត្រូវ ការសម្រេចចិត្ត និងវិន័យក្នុងការហ្វឹកហាត់។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ផ្តោតលើការវិភាគការប្រកួត FIFA World Cup ការយល់ដឹងអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះអ្នកអាចមើលការស៊ុតជាផ្នែកមួយនៃផែនការប្រកួត មិនមែនជាចលនាឯកោទេ។ ចាប់ផ្តើមពី ១០លើកដែលមានគុណភាព កត់ត្រាលទ្ធផល ហើយបង្កើនបន្ទុកតាមដំណាក់កាល។ នោះជាវិធីដែលប្រាក់ពេលវេលា និងកម្លាំងរបស់អ្នកទទួលបានតម្លៃខ្ពស់បំផុត។
ចង់បន្តស្វែងយល់ពីការវិភាគបាល់ទាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសដែលសមនឹងកម្រិតរបស់អ្នក។